IFS
jest standardem bezpieczeństwa żywności. Ma status międzynarodowy. Został opracowany w Niemczech. IFS ma już kila wydań i jest okresowo aktualizowany. Standard umożliwia ocenę firm branży spożywczej pod kątem bezpieczeństwa produkcji. Celem powstania było zwiększenie bezpieczeństwa zdrowotnego żywności. Na powstanie IFS wpływ miały również takie czynniki jak: produkcja żywności na szeroką skalę, rosnące wymagania klientów i konsumentów oraz pojawiające się incydenty roszczeń ze strony konsumentów.
Schemat IFS bazuje na kilku podstawowych tematach, które mają być kluczowe dla funkcjonowania systemu. Można wyróżnić: odpowiedzialność wyższego kierownictwa (osób zarządzających), system zarządzania jakością, zarządzanie zasobami, proces planowania i realizacji, pomiary, analizy, doskonalenie, ochrona żywności, audyty.
W celu otrzymania certyfikatu IFS należy wdrożyć system. Wiąże się to z dostosowaniem do jego wymagań oraz przyjmowanie audytów jednostek certyfikujących. Audyt opiera się na stwierdzeniu zgodności w odniesieniu do realizacji wymagań systemu. Audyt kończy się raportem i stwierdzeniem stopnia zgodności z wymaganiami.
W Standardzie IFS brak spełnionych wytycznych określają niezgodności. Wyróżniamy niezgodności: KO (knock-out – nokaut) oraz major non-conformity. Niezgodności zostają przyznane, gdy zachodzi błąd w spełnianiu wymagań, w tym dotyczących bezpieczeństwa żywności tzn.: zagrożenia zdrowia, zgodności z wymogami prawnymi kraju oraz odstępstwami do wytycznych standardu.